قەیرانا شاهی و بێچارەییا دەوروبەران

دبێژن جارەکی شاهەک هەبوو گەلەک یێ قەلەو بوو، تا وی ڕاددەی دەما ل سەر کورسیکا خۆ دڕوونشت یان ڕادبوو یان هەر کارەکی کربا، گەلەک ژ حالێ خۆ عێجز دبوو.

ڕابوو ڤی شاهی گۆتە بەرپرس و خزمەتکارێن کۆچکێ: «بۆ من ل چارەسەرییەکێ بگەڕهن، من ئێدی هەدار نەما!» ئەوان کەسان زۆر ڕێک بۆ وی پێشنیار کرن و بکارئینان، بەلێ هەمی بێ مفا بوون. جارەکێ کەسەکی پێشنیار کر و گۆتێ: «فلان کەسێ هەی حەکیمە و زۆرێ زیرەکە، بلا بهێت دا بزانین کا دێ چ بێژتە تە.»

پێشبینییا حەکیمی و زیندانیکرنا وی

حەکیم هات و ب هویربینی ل سەر ڕەوش و بابەتی گەهشت؛ پشتی هەمی پێزانین وەرگرتین، ڕووبەڕوو گۆتە شاهی:

«پشتی دوو هەیڤێن دیتر دێ مری؛ و ئەگەر نەمری، پشتی دوو هەیڤان من سزا بدە و بکوژە!»

شاهـ ب توندی تووڕە بوو و فەرمان دا پاسەوانێن خۆ: «ڤی حەکیمی ببەنە زیندانێ حەتا درەوا وی ئاشکەرا دبیت!»

دوو هەیڤێن پڕی ترس و نەمانا کێشێ

ترس، خەم و دلتەنگیێ دل و دەروونێ شاهی ب تەمامی داگیر کرن؛ چونکی باوەڕ کر کو ب ڕاستی دێ مریت، نەمازە دەما دیت حەکیمی ب وێڕەکی سەرێ خۆ دانا سەر ڤێ گۆتنێ. ڕۆژ هاتن و ڕۆژ چوون، دلێ شاهی ژ خوارن و ڤەخوارنێ ڕەش بوو، هێدی هێدی لاواز دبوو و بەرەڤ کێمبوونێ دچوو، حەتا کو کێشا وی ژ قەلەق و بێخەویێ دا ب تەمامی هاتە خوار.

دەما ژڤانێ دوو هەیڤان ب دووماهی هاتی، شاهی ب لەز فەرمان دا کو حەکیمی ژ زیندانێ بیننە بەردەستێ وی. شاهی خۆ لێ تووڕە کر و گۆتێ: «ما نە ئەز یێ زیندی مە؟! تە گۆتبوو دێ پشتی دوو هەیڤان مری!»