أدب

قصيدة عميقة تتغنى بالذات كأرض وسكن ووطن لا يُثمّن، وتؤكد على القوة الداخلية والسلام غير المشروط. تعبر عن القدرة على صناعة المصير بصمت، ورفض التبعية، واكتشاف المعنى الحقيقي في الذات، مع بناء مستقبل قائم على الوفاء للنفس والتخلص من الماضي.

ئەز د ناڤبەرا دۆهی و ئەڤڕۆدا دژیم، بێی رابردوویەکێ گەش یان داهاتیەکێ ب هیڤی. ڕۆژێن من بەلاڤەبووینە و ل خۆ دگەریێم د ناڤ بێ ئۆمێدیان دا. چیرۆکا من د دەستێن دەمی دا هەوار دکەت، ل دەنگەکێ دگەڕێم من بەرەڤ هەبوونێ ببەت.

شەڤێن تارى و تەنێبوون، خەون و خەیالێن بێ دوماهى. دل ل هیڤیا دیدارا خۆشتڤی یە، لێ روژ ئاڤابوو و ئەو نەهات. خەم د دلیدا جێگر بوویە، لێ هیڤی یا ماینە بۆ وێ دیدارا شیرین یا کو ستێر و هەیڤ دێ شاهید بن.

هەرچەندە پەنجەر گرتی بوون، دەنگێ کەنییێ ژ کیڤە دەردکەفت؟ بیرهاتنێن دەهـ سالیا ئەنفالکرنا هیڤیان، ئۆمێدێن ل مزگەفت و پەرتۆکان چاندین، دگەل دەنگێ کەنیا ب ترانە زڤرین. روندک و ئێشانێن دلێ شکەستی، کەس نەدیتن.

من تو دڤێی.. وەکی ئاگرەکى د دلێ مندا ناهێیە ڤەمراندن، وەکی خەونێن کو هەرگیز د چاڤێن مندا دویر نابنەڤە. ئەڤینا تە یا گیانێ من ژ نوو ژینێ ددەت و دلێ من پڕ ژ ئارامیێ دبیت، هەتا ئەو رۆژا هەناسێن من بدووماهی دهێن.

ل سەر ئەردێ سارد، دوو گیان د باوەشا سروشتێ دا ئارامیێ دبینن، چیرۆکا ئەڤینەکا پاقژ دگێڕن. لێ، سێبەرا مرۆڤی دکەڤیتە سەر وان، و ب توندوتیژی بێی تێگەهشتن ژیانا وان ب دووماهی دئینیت. ئەڤ چیرۆکە پرسیارێ ل سەر پاقژیا ئەڤینێ و دڕندەییا مرۆڤان دکەت، و ئارامییا مرنێ دگەل ئێک دژی جیهانەکا تژی کین نیشان ددەت.

ئەڤ گوتارە ڤەکۆلینەکا کویرە ل سەر هۆزانا "نە ئەو هات، و نە ئەز مام" یا مەتین وەرمێلی، ب ڕێکا تیۆرا ریالیزمێ. نیشان ددەت کا چەوا هۆزانێ ڕاستیێن جڤاکی و دەروونی، کێشەیێن ئەڤینێ و کۆسپێن جڤاکی ب شێوەیەکێ واقعبینانە و دلتەزێن وێنەکریە.

شیعرەکا هەست و سۆزدارە دەربارەی ئەڤین و دیناتیێ. وەسف دکەت کا چاوا ئەڤین مرۆڤی دشکێنیت و لێکدەتڤە، دکوژیت و رحێ تێدا هەلدەتڤە. ژینێ ب ئەڤینێ و ئەڤینێ ب دیناتیێ شرین دکەت، و قوربانیبوونێ د رێیا وێدا ب مەزنترین خەبات دبینیت.

ڕێبازا بارزانی ڕێکا کۆمبوون و فەڕ و نیشتیمانە، نیشانا ژیان و سەرکەفتن و داستانە. ئەم لسەر ڤێ ڕێکێ ب مێرخاسی و باوەری مەزنبووین، کو بۆ گەلێ مە بهێز و پشته‌ڤانە و هەتا ڕۆژا پاشییێ سۆز ل سەر وێ پەیمانێ یە.

چیرۆکەک دەربارەی دوو هەڤالان، ئازاد و جەدعان، کو دچنە چیای و تووشی هرچەکێ دبن. جەدعان هەڤالێ خۆ بێژیت و خۆ خلاس دکەت، لێ ئازاد فێلبازیەکێ بکار دئینیت. پاشان، ئازاد پەیامەکا گرنگ دەربارەی هەڤالینیێ ددەتە جەدعان.

ئەڤ هۆزانە جوانیا کوردستانێ، قوربانیێن گەلێ وێ یێ دلۆڤان و پێشمەرگەی، و هیڤیا ئاشتیێ دناڤ خەباتێن دیرۆکی دا ددەتە دیارکرن. دناڤ ئازار و خەمێن دلی دا، کوردستان هەر دمینیت جهێ ژیان و هیڤیێ.

Helbestvan Salimê Rengînê bi rêya qelem û deftera xwe hestên xwe yên kûr tîne ziman. Ew xwe wek kevokek aştiyê dibîne û bi pît û peyvan dur û gewheran di neqişîne, lê di heman demê de ji êşên dilê xwe jî di nalîne.