دبێژن ب هەر حالێ هەی، بابێ وان گرنگی دابوو هەردوو کورێن خۆ کو بەردەوامیێ بدەنە خواندنێ. ڕۆژ هاتن و چوون، کورەکێ وی بوو نوژدار و یێ دی بوو مامۆستا.

ل شەڤەکێ، دەنگێ قەرقەشێ (شەڕەدەڤێ) وان هاتە گوهێت بابێ؛ کو نوژدار و مامۆستا یێت ماینە ب ئێکڤە و کەس ل بەر یێ دی نادانیت، و هەر ئێک یێ دبێژیت: «ئەز ژ تە تێگەهشتی ترم!» و چ بهایی ب یێ دی نادەت.

دانا وانەیەکا ڕاستەقینە

بابێ وان گەهشتە د ناڤ گەنگەشا وان دا، و گۆتە کورێ خۆ یێ مامۆستا: «ئەز زۆرێ نەخۆشم، چ دەرمان هەیە بۆ من؟» مامۆستایی چ ژێ نەزانی، ئێکسەر نوژداری چارەسەریا بابێ خۆ کر.

پاشی گۆتە کورێ خۆ یێ نوژدار: «نەخۆشیا من ژ بەر ڤێ پرسیارا بیرکاریێ بوو، دێ شێی شلۆڤەکەی؟» نوژداری ژی چ ژێ نەزانی، ئێکسەر مامۆستا هات و ئەو پرسیارە شلۆڤەکر و ئەنجام دەرئێخست!