دیکلی گۆتە مریشکێ: «چ مفا د هێکا تە دا هەیە، هەکە کەسەک دی بخۆت؟» مریشکێ بەرسڤا وی دا: «ئەو باشترە ژ وی یێ بانگددەت و نڤێژێ نەکەت!»

دیکل وەک پەرندە د ڕەهەندەکا سیاسیا کوور دا هاتییە مەزراندن، ئەو وەک هێما و درووشم ژ لایێ هندەک مللەتان هاتییە وەرگرتن، د ڕەوشەنبیریا فرەنسی دا دیکل هێمایەکێ نیشتیمانیێ نەفەرمییە، ڕۆمان و گریکان دیکل وەک گیانەوەرەکێ پیرۆز کربوو هێمایێ خۆ، ئەو ل دەڤ وان ئاماژەیە بۆ باوەری و ڕۆناهیێ، ل دەف وان بانگێ دیکلی ل هەر سپێدەهیەک نوو سەرکەفتنە بۆ ڕۆناهیێ ل سەر تاریێ و چاکیێ ل سەر خرابیێ، هەروەسا هەڵبژارتیێ فرەنسی ب هەڵبژارتیێ دیکلان دهێتە نیاسین، هێما ژ هاندانا ڕابوونەڤەیا فرەنسیا پەیدابوویە.

هشیارکەر و باجایا بێدەنگیێ

ژ جوانە گۆتنان دەربارەی دیکلی د هەمان هەڤگرێک دا:

«ژ هەڤالێ خۆ پڕسیم: بۆچی دیکلێ هەوە بانگ نادەت؟ گۆت: هەڤسویان گازندەکرن کو ئەوان هشیار دکەت، ئینا مە سەرژێکر!»

ل ڤێرە تێگەهشتم ب درێژییا مێژوویێ ئەوێن خەلکی هشیار دکەن، سەرێن وان دهێنە بڕین. ئەم هزر ب داگرتنا زکی دکەین، لەورا مریشک ل سەر ئەزمانێ مەیە، کەس بەحسێ دیکلی ناکەت چنکو هشیار دکەت! ئەڤە ڕستەک ڕاماندارە و هەڵگرا شاکارە پێشبینیێن سیاسییە، د هەمان دەم دا مە ڕووبرووی چاڤسۆری و دەڤبەستن (تکمیم الافواه) و کڕینا وژدانێ... دکەت لەورا گۆتینە (بەرزەنابیت مافێ داخوازکەرەک هەبیت)، دبیت بۆ کەهیکرنێ گۆتبن (بێدەنگی ژ زێرییە)، (ئەزمانێ کورت سەرێ ڤەهسیای)، و کۆلتۆرێ ئەرەبی د بوارێ بێدەنگکرنێ دا پێشەنگە:

«إذا كان الكلام من فضة، فالسكوت من ذهب / سلامة الإنسان في حفظ اللسان / لسانك حصانك، إن صنته صانك وإن هنته هانك / أُصمُت تسلم...»