ل ئێڤارەکا بێدەنگ دا، د ناڤ کلاسا خۆ یا ئەدەبی دا، دوو هەڤالێن نێزیک ل تەنشت پەنجەرەیەکا مەزن ڕوونشتبوون. ل سەر مێزا وان، پەڕتووکەکا کەڤنار یا بەرگ-چەرمی هەبوو. ئێک ژ وان ب حەیڕانی تەماشەی لاپەڕێن بێ‌نڤیسین یێن وێ پەڕتووکێ دکر، و ئەوا دی ژی تەماشەی تیشکێن زێڕین یێن ڕۆژئاڤایێ دکر، کو ل سەر شووشەیێ د درەوشیان.

کچا ئێکێ ب ئاخینکەکا کویر سەرێ خۆ بڵند کر و گوتی:

«تەماشەی ڤی لاپەڕەی بکە... ب تمامی یێ سپییە! ساڵانەکا درێژە ئەڤ پەڕتووکە هەیە، لێ هیچ پێنوسەکی سەر ڤی لاپەڕەی نەنڤیسییە. ئەز هەست دکەم، ئەڤ لاپەڕەی هەبوونا خۆ بێ‌مفا دبینیت، چونکە نەبوویە خودان چ چیرۆک!»

دیالۆگا ل سەر واتا ژیانێ و دەستکەفتان

هەڤالا وێ ب خەندەیەکا نازک تەماشەی چاڤێن وێ کر و بەرسڤ دا:

«لێ ئەز ب پێچەوانە هزر دکەم. ئەرێ بۆچی تو هزر دکەی ژیان تەنێ ئەو شوێنپێینە کو بهێنە نڤیسین و دیارکرن؟ ژیانا مە ب خۆ ژی وەکی ڤی پەڕێ نەنڤیسییە؛ گەلەک جار دۆخێن مە یێن نەگوتی و بێدەنگ، کویرترن ژ هەموو وان پەیڤێن کو ئەم دکارین ڕستە بکەین.»

کچا ئێکێ ب سەرسوڕمان ڤە پرسیار کر:

«ئەرێ چەوا چێدبێت؟ دەما مرۆڤ چ نەنڤیسیت یان نیشانان ل پشت خۆ نەهێلیت، ئەرێ ناڕەڤیت ژ وێ ڕاستییا کو ژیان پێویستی ب بەڵگە، ناڤ و دەستکەفتان هەیە؟ هەکو ئەم بێ‌دەستکەفت بین، ئەرێ ئەم نابینە پەڕەک ژ پەڕتووکا نەخوێندی د ناڤ جیهانێ دا؟»

ئازادیا بێسنوور د بێدەنگیێ دا

هەڤالا وێ ب هێدی دەستێ خۆ دانا سەر پەڕەیێ سپی و ب ئاوایەکێ ئارام گوتی:

«ئەو لاپەڕێن کو پەیڤ ل سەر هاتینە نڤیسین، ئێدی سنووردار بووینە؛ تو نەشێیی چ تشتەکێ دی د ناڤ دا زێدە بکەی چونکە دێر تمام بووینە. لێ پەڕەک ژ پەڕتووکا نەخوێندی، نە بێ‌دەستکەفتە، بەڵکو جهێ ئازادییا بێسنوورە! ژیان تەنێ بەشدارییا د ناڤ دەنگە دەنگ و ناڤ و نیشانان دا نینە. ئازادیا ڕاستەقینە ئەوە کو تو ئاسۆیا ناخێ خۆ بۆ هەموو ئەگەر و جوانییان ڤەکری بێهیلی، ب بێی کو ڕێ بدەی خەڵک ناسنامەیا تە د چوارچۆڤەیەکێ جێگیر دا بنڤیسن.»